سلام؛
الآن که دارم این ها را می نویسم کمتر از یک ماه به سالگرد حمله غزه مانده است؛ و دو روزی است در ستاد کاروان آسیایی به غزه مستقر شده ام؛
دوسال پیش که تحصن به پایان رسید و به هدف اصلی خودمان نرسیدیم، قرار شد بچه های تحصن ارتباطشان ادامه پیدا کند تا بتوانند خواسته هاشان را به طریق دیگری پیگیری کنند؛ این ادامه تماس ها منجر به تشکیل اتحادیه بین المللی امت واحده شد؛ حالا دوسال بعد از حمله، وضعیت مردم غزه بدتر از زمان جنگ است؛ آسیب های جنگ در حالی ادامه پیدا می کند که غزه در محاصره است، و خصوصا غذا و دارو و مصالح عمرانی برای ساخت دوباره خرابی نمی رسد؛ کودکانی به دنیا می آیند و رشد می کنند که از نارسایی ها و آسیب هایی ناشی از سلاح های شیمیایی و رادیو اکتیو رنج می برند.
حال چند روزی است که کاروانی از هند راهی غزه می شود و در این مسیر از چند کشور رد می شوند و فعالان در آن به کاروان می پیوندند؛ در حالی کاروان با 50 فعال هندی که اکثرا از هندو و سیک ها هستند؛ کاروان در هند با تلاش «فِروز میتی بولوارا» راه افتاده، هر چند هند اجازه خروج از مرز نمی داد بالاخره کاروان به پاکستان رسید و 12 نفر نیز در پاکستان به کاروان ملحق شده اند و انشالله چهارشنبه کاروان به زاهدان می رسد و احتمالا حدود 20 آذر (یکشنبه) به تهران می رسد؛ و پیگیری مسائل تیم ایرانی کاروان و بخشی از کارهای رسانه ای بر عهده اتحادیه است.
در این میان فکر کردم شاید بد نباشد مثل تحصن غزه، باز یک وبلاگ برای اخبار آنی و غیر رسمی و گزارش تلاش ها راه بیاندازم؛ فعلا همین جا را دوباره بروز خواهیم کرد، که اگر فرصت شود یک وبلاگ سه زبانه اختصاصی برای کاروان راه خواهیم انداخت؛
فعلا اخبار رسمی را می توانید از دو کانال پایگاه اصلی کاروان و کمیته ایرانی ش پیگیری کنید.
این وبلاگ را چک کنید، و به فیدخوان های تان اضافه کنید؛ مرتب به روز خواهد شد.
این بار شاید به غزه برسیم، انشاالله که نوشدارو بعد مرگ سهراب نباشیم.

Advertisements